Drukowanie na folii poliolefinowej wymaga od zespołów programistów zarządzania interakcją między stanem podłoża, recepturą atramentu, metodą aplikacji, kolejnością suszenia i kolejnymi etapami przetwarzania. Chlorowana żywica polipropylenowa NL100-25S jest przeznaczona do stosowania jako farba drukarska i powinna być oceniana jako część kompletnego systemu farb i folii. Kontrolowana sekwencja oceny może pomóc zespołom w podejmowaniu decyzji dotyczących receptury na wczesnym etapie bez nadmiernego przeceniania przyczepności, trwałości druku lub przydatności komercyjnej.
Chlorowane poliolefiny stosuje się w tuszach, powłokach, podkładach i klejach obejmujących podłoża na bazie poliolefin. Ich użyteczność w konkretnym systemie zależy od gatunku żywicy, układu rozpuszczalnika lub nośnika, dyspersji pigmentu, doboru współżywicy, rodzaju folii, obróbki powierzchni, procesu drukowania, warunków suszenia i środowiska użytkowania produktu końcowego. W rezultacie pojedyncza próbka początkowego wydruku zapewnia ograniczony wgląd, chyba że warunki i obserwacje są rejestrowane w sposób spójny.
Praktyczna sekwencja oceny rozpoczyna się od zdefiniowania docelowej rodziny podłoży i zadawanego pytania. Na przykład zespół może porównywać otrzymaną folię o różnej historii obróbki powierzchni lub może sprawdzać, jak proponowane opakowanie atramentu i spoiwa zachowuje się przy określonej metodzie aplikacji laboratoryjnej. Plan testów powinien określać gatunek żywicy, kolejność dodawania składników, zapis mieszania, opis powłoki, drogę aplikacji, podejście do suszenia i czas kontroli. Powinien także ustalić kryteria obserwacji przed rozpoczęciem badania.
Przykładowy scenariusz selekcji: Laboratorium opracowywania atramentu przygotowuje małą, udokumentowaną serię badań przesiewowych z NL100-25S utrzymywanych na jednym uzgodnionym poziomie początkowym, przy czym pigment, opakowanie rozpuszczalnika i metoda aplikacji pozostają niezmienne. Zespół nanosi każdą próbkę na oddzielnie zidentyfikowane panele folii polipropylenowej, stosując zdefiniowany etap przygotowania powierzchni. Po ustalonym czasie suszenia panele poddawane są kontroli zgodnie z wewnętrznymi metodami laboratorium i rejestrowane są wszelkie odchylenia. Obiecujące próbki przechodzą do następnego etapu dopiero po uzgodnieniu wymagań dotyczących zgodności, drukowania, konwersji i testów użytkowania końcowego.
Wartość tej sekwencji jest zarówno organizacyjna, jak i techniczna. Umożliwia dostawcom, formulatorom, drukarzom i przetwórcom omówienie wspólnego zestawu dowodów, zamiast polegać na założeniach opartych na rodzinie żywic lub wcześniejszych projektach. Pomaga także określić, czy wynik może być powiązany z systemem atramentowym, stanem podłoża, historią procesu lub wybraną metodą oceny.
NL100-25S nie należy opisywać jako automatycznie odpowiedniego do każdej folii, systemu farb, powłoki, podkładu lub opakowania. Twierdzenia dotyczące przyczepności, kompatybilności z rozpuszczalnikami, suszenia, odporności na ścieranie, migracji, przydatności do kontaktu z żywnością, akceptacji przepisów lub wydajności produkcyjnej wymagają walidacji specyficznej dla produktu i systemu. W stosownych przypadkach konieczne są w dalszym ciągu przeglądy gotowego pakietu i przeglądy jurysdykcji.
Często zadawane pytania: Po co utrzymywać stałą metodę aplikacji na wczesnym ekranie? Ułatwia to interpretację różnic w sformułowaniach przed zmianą wielu zmiennych.
Często zadawane pytania: Czy wynik uzyskany na jednej folii polipropylenowej można uogólnić na wszystkie folie poliolefinowe? Nie. Jakość folii, dodatki, obróbka powierzchni i warunki konwersji mogą w istotny sposób wpływać na wyniki.
Często zadawane pytania: Czy badania laboratoryjne potwierdzają zgodność opakowania? Nie. Zgodność zależy od pełnej receptury, zamierzonego zastosowania, oceny migracji, jeśli ma to zastosowanie, oraz odpowiedniej jurysdykcji.