Na poziomie mechanistycznym grupy epoksydowe w Elo mogą zarówno zwiększyć frakcję wolnej objętości polimeru jako segmenty zmiękczania, zmniejszając w ten sposób temperaturę przejścia szkła i poprawiając elastyczność, odporność na uderzenie i wytrzymałość niskiej temperatury; i reaguj z uwolnionym HCl podczas dehydrochlorowania termicznego PVC poprzez reakcje dodawania lub zmiatania, hamując tworzenie sprzężonych struktur polenowych i opóźniając degradację przebarwienia termicznego i wydajności. Dlatego ELO jest często stosowane jako wtórny plastyfikator i stabilator, wykazując znaczący efekt synergistyczny z bezwzględnymi systemami stabilizacji, takimi jak CA/Zn i Ba/Zn, i ma takie zalety, jak niska zmienność, niska migracja i niski zapach.
Pod względem zastosowań ELO jest szeroko stosowane w filmach PCV, sztucznej skórze, materiałach podłogowych, związkach kablowych i węży, w dawce 5–20 PHR w celu poprawy reologii przetwarzania i długoterminowej stabilności cieplnej. W powłokach i atramentach ELO może być stosowane jako reaktywny rozcieńczalny lub elastyczny modyfikator w celu zwiększenia gęstości sieciowania i przyczepności. W żywicy epoksydowej, uszczelniacz i systemach klejowych ELO osiąga równowagę między wytrzymałością a odpornością chemiczną poprzez jej wielofunkcyjność i zwiększa zawartość odnawialną. Ponadto w preparatach gumowych i elastomerowych ELO pomaga poprawić dynamiczne właściwości mechaniczne i odporność na pogodę.
W porównaniu z epoksydowanym olejem sojowym (ESO), ELO ma wyższą teoretyczną wartość epoksydową ze względu na wyższe nienasycenie oleju bazowego i zwykle wykazuje silniejsze efekty zmiatania HCL i plastyfikacji w tych samych warunkach dawkowania. Jest jednak bardziej podatna na przebarwienia w ramach wysokiej temperatury i ekspozycji na światło, wymagające zastosowania systemów stabilizacji przeciwutleniacza i światła, takich jak utrudnione fenole, utrudnione aminy lub absorbery UV. Ograniczenia ELO obejmują również: granice kompatybilności przy bardzo wysokim obciążeniu wypełniającym, wyzwania w kontroli kolorów i fluktuacje kosztów dotknięte sezonowością upraw.
Ogólnie rzecz biorąc, epoksydowany olej lniany z odnawialnym źródłem, potencjałem wymiany ftalanów i przyjaznością regulacyjną (np. Zasięg) stała się kluczowym surowcem do zrównoważonej plastyczności i stabilizacji. Wraz z postępem zielonych procesów epoksydacyjnych i tras funkcjonalizacji perspektywy zastosowania ELO w wysokowydajnych PVC, powłokach o niskim wydaniu i materiałach kompozytowych opartych na bio.