Σε μηχανιστικό επίπεδο, οι εποξειδικές ομάδες στο ELO μπορούν να αυξήσουν και το κλάσμα του ελεύθερου όγκου του πολυμερούς ως τμήματα μαλλιών, μειώνοντας έτσι τη θερμοκρασία της μεταβατικής υάλης και τη βελτίωση της ευελιξίας, της αντοχής στην κρούση και της σκληρότητας χαμηλής θερμοκρασίας. και αντιδρούν με το απελευθερωμένο HCL κατά τη διάρκεια της θερμικής αφυδροχλωρίωσης PVC μέσω αντιδράσεων προσθήκης ή καθαρισμού, αναστέλλοντας τον σχηματισμό συζευγμένων δομών πολυενίου και καθυστέρηση της θερμικής αποχρωματισμού και της υποβάθμισης της απόδοσης. Ως εκ τούτου, το ELO χρησιμοποιείται συχνά ως δευτερεύων πλαστικοποιητής και συν-σταθεροποιητής, παρουσιάζοντας σημαντική συνεργιστική επίδραση με συστήματα σταθεροποίησης χωρίς μόλυβδο, όπως CA/Zn και BA/Zn, και διαθέτει πλεονεκτήματα όπως χαμηλή μεταβλητότητα, χαμηλή μετανάστευση και χαμηλή οσμή.
Από την άποψη των εφαρμογών, το ELO χρησιμοποιείται ευρέως σε ταινίες PVC, τεχνητό δέρμα, υλικά δαπέδων, ενώσεις καλωδίων και εύκαμπτους σωλήνες, σε δόση 5-20 PHR για τη βελτίωση της ρεολογίας της επεξεργασίας και της μακροχρόνιας σταθερότητας θερμότητας. Σε επικαλύψεις και μελάνια, το ELO μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντιδραστικό αραιωτικό ή εύκαμπτο τροποποιητή για την ενίσχυση της πυκνότητας και της προσκόλλησης. Στην εποξειδική ρητίνη, τα σφραγιστικά και τα συγκολλητικά συστήματα, το ELO επιτυγχάνει ισορροπία μεταξύ σκληρότητας και χημικής αντοχής μέσω της πολυλειτουργικότητας και αυξάνει το ανανεώσιμο περιεχόμενο. Επιπλέον, σε σκευάσματα από καουτσούκ και ελαστομερές, το ELO συμβάλλει στη βελτίωση των δυναμικών μηχανικών ιδιοτήτων και της αντοχής στο καιρό.
Σε σύγκριση με το εποξειδωμένο έλαιο σόγιας (ESO), το ELO έχει υψηλότερη θεωρητική εποξική τιμή λόγω της υψηλότερης ακορεστίας του βασικού λαδιού και συνήθως παρουσιάζει ισχυρότερες επιδράσεις Scavenging και πλαστικοποίησης υπό τις ίδιες συνθήκες δοσολογίας. Ωστόσο, είναι πιο επιρρεπής σε αποχρωματισμό υπό έκθεση υψηλής θερμοκρασίας και φωτός, απαιτώντας τη χρήση αντιοξειδωτικών και συστημάτων σταθεροποίησης φωτός, όπως παρεμποδισμένες φαινόλες, παρεμποδισμένες αμίνες ή αμορτισέρ. Οι περιορισμοί του ELO περιλαμβάνουν επίσης: όρια συμβατότητας σε πολύ υψηλά φορτία πλήρωσης, προκλήσεις στον έλεγχο των χρωμάτων και διακυμάνσεις κόστους που επηρεάζονται από την εποχικότητα των καλλιεργειών.
Συνολικά, το εποξειδωμένο λινάδι, με την ανανεώσιμη πηγή του, το δυναμικό αντικατάστασης φθαλικού και τη φιλικότητα ρυθμιστικών (π.χ., φτάνουν στη συμμόρφωση), έχει γίνει βασική πρώτη ύλη για βιώσιμη πλαστικοποίηση και σταθεροποίηση. Με την πρόοδο των διαδικασιών πράσινης εποξείδωσης και των διαδρομών λειτουργικοποίησης, οι προοπτικές εφαρμογής του ELO σε PVC υψηλής απόδοσης, επικαλύψεις χαμηλής VOC και σύνθετα υλικά με βάση το βιολογικό υλικό θα συνεχίσουν να επεκτείνονται.